Bogusław Kaczyński i jego goście – koncert pod takim hasłem odbędzie się w Teatrze Wielkim w Łodzi, w sobotę, 25 października, o godz. 18.

Gośćmi znakomitego popularyzatora muzyki klasycznej będą: Adam Szerszeń, Arnold Rutkowski, Maria Meyer, Grupa Mikosza Deki Czureji oraz Orkiestra Filharmonii Śląskiej pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka. W programie, oczywiście, przeboje muzyki operowej, operetkowej i nie tylko.

Zestaw artystów, zaproszonych do koncertu przez Bogusława Kaczyńskiego, jest zaiste wielce interesujący. Adam Szerszeń to znakomity baryton, obdarzony bardzo klarownym, nośnym głosem. Śpiewa w warszawskiej Operze Narodowej i Teatrze Wielkim w Poznaniu. Iwona Tober, sopran, rozpoczęła działalność sceniczną 1990 roku w Zespole Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Dziś współpracuje m.in. z Operą Bałtycką w Gdańsku, teatrami muzycznymi w Płocku i Lublinie, Estradą Stołeczną w Warszawie. Tenor Arnold Rutkowski jest absolwentem łódzkiej Akademii Muzycznej. Obecnie jest solistą Opery Wrocławskiej. Współpracuje również z Operą Narodową i Mazowieckim Teatrem Muzycznym. A Maria Meyer to autentyczna musicalowa gwiazda, aktorka Teatru Rozrywki w Chorzowie. Artystka ma na koncie liczne nagrody, m.in. za zajęcie pierwszego miejsca na Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.

Ciekawostką będzie udział w wieczorze żywiołowej, cygańskiej Grupy Mikosza Deki Czureji, który jest uznawany za króla czardaszy i lubuje się w wirtuozerskich popisach.

(dp)

„POLSKA DZIENNIK ŁÓDZKI”

20 października 2008 r.

    Łódź pożegnała już przystanek Europejskiego Festiwalu imienia Jana Kiepury, który na krótki wieczór przywołał do życia czasy najpopularniejszego tenora Polski, ale możemy mieć pewność, że pozostanie w naszej pamięci równie wyraźny, jakim był tamtej niedzieli, 17 lutego br.

Niezwykła bowiem była historia, która w opowieści Bogusława Kaczyńskiego rozpoczęła się w wiedeńskiej Operze Państwowej, gdy Jan Kiepura, nie bez skandalu, otrzymał angaż w „Tosce” u boku Marii Jeritzy i mimo bariery stworzonej przez język włoski, osiągnął przekraczający wyobrażenie sukces. Natychmiast obwołano go Caruso Drugim, ale on, Kiepura Pierwszy, dopiero zaczynał zadziwiać świat. Towarzyszyliśmy mu, gdy bywał w najsławniejszych operach świata, a także później, kiedy wypadło mu dzielić scenę z planem filmowym. Opowieść nie składała się jednak z samych słów.

Muzyczną część tej historii opowiedziała doskonale dobrana grupa artystów, czyli: Grażyna Brodzińska, Renata Drozd, Dorota Laskowiecka, Witold Matulka, Tomasz Rak, Romuald Spychalski, Dariusz Stachura, Tadeusz Szlenkier oraz Juliusz Ursyn-Niemcewicz, którym akompaniowała prowadzona przez Jerzego Sobeńko Orkiestra Straussowska wraz z chórem „Obligato” z Krakowa.

Wracając do chwili, gdy zostaliśmy nazwani przyjaciółmi Festiwalu, możemy życzyć równie wspaniałych występów podczas następnych przystanków oraz wyrazić cichą nadzieję, że przyjdzie nam kiedyś jeszcze spotkać się w równie zacnym gronie i ponownie powrócić do czasów, gdy publiczność całego świata czarował swym głosem Jan Kiepura.

Rafał Nowotny

Pisaliśmy o tym jako pierwsi już w lipcu. Dyrektor naczelny Wojciech Nowicki postanowił nieco rozluźnić repertuar. I tak między poważnymi, zaangażowanymi we współczesne problemy sztukami produkowanymi w teatrze Jaracza, będzie można zobaczyć najlepsze realizacje komedii w doborowej obsadzie sprowadzone ze stołecznych scen. – Nie chodzi nam tylko o terapię śmiechem, o której pisała niedawno „Gazeta”. Chcemy też oczywiście przy tym trochę zarobić albo przynajmniej wyjść na zero – mówi Nowicki. – Przy okazji dziękuję za tytuł.

Dyrektor postanowił wykorzystać tytuł tekstu z „Gazety” – „Jadą goście…” jako hasło całego przedsięwzięcia.

Stówa za bilet

Po kilku miesiącach rozmów i przygotowań wreszcie są pierwsze ustalenia. Wiadomo już, że współpraca „Jaracza” z warszawskimi teatrami ruszy 29 października. Wtedy łodzianie zobaczą spektakl „Złodziej” teatru Kwadrat. W tej dwugodzinnej komedii znanego angielskiego pisarza Erica Chappella zobaczymy: Ewę Kasprzyk, Renatę Dancewicz, Andrzeja Kopiczyńskiego i Pawła Wawrzeckiego.

Można już kupować bilety w kasach teatru. Niestety, nie są tanie. Kosztują 110 zł. Nowicki: – Chcieliśmy mieć ceny porównywalne z Warszawą, ale się nie dało. Przywiezienie jednego spektaklu kosztuje blisko 100 tys. zł. Dlatego nie możemy sprzedawać tańszych biletów.

Choć do spektaklu „Złodziej” został jeszcze blisko miesiąc, teatromani już kupują bilety. – Magnesem nie jest tytuł, teatr Kwadrat, tylko Jan Kobuszewski. Ludzie kochają go oglądać – usłyszeliśmy w Biurze Obsługi Widza „Jaracza”.

Początkowo ściąganiem spektakli miała zająć się komórka w teatrze, ale ostatecznie dyrekcja postanowiła skorzystać z profesjonalnej obsługi. „Jaracz” nawiązał współpracę z Biurem Promocji Kultury i Reklamy, które zajmuje się wożeniem wydarzeń kulturalnych między Łodzią a stolicą. – Mamy świadomość ryzyka, ale wszyscy wierzymy w powodzenie cyklu „Komedie z gwiazdami” – mówi szefowa biura Barbara Kaczmarkiewicz.

Komedia, Powszechny…

Spektakle będą wystawiane w Łodzi z pełną scenografią i prezentowane wyłącznie na Dużej Scenie Teatru Jaracza. – Częstotliwość jednego spektaklu gościnnego w miesiącu zostanie zwiększona, jeśli tylko okaże się, że jest spore zainteresowanie – wyjaśnia Nowicki.

Łodzianie zobaczą nie tylko wesołe sztuki teatru Kwadrat, ale i luźniejsze inscenizacje z udziałem aktorów z Komedii czy Powszechnego. – Planujemy też wozić spektakle z „Jaracza” do stolicy. Kilka spektakli na pewno warto pokazać, ale na razie wolałabym nie mówić o szczegółach – zapowiada tajemniczo Barbara Kaczmarkiewicz.

Krzysztof Kowalewicz

Gazeta Wyborcza Łódź
3 października 2005

W Berlinie tańczy z Tobą śmierć

            Tymi słowami zapraszają nas do baru „Berlin czwarta rano”, gdzie w szalonym tańcu rodzą się i umierają przepełnione oparami alkoholu ludzkie urojenia. Odnajdujemy się nagle w miejscu, w którym zaciera się nieprzekraczalna granica między światem żywych  i umarłych, a za przewodnika robi wedle woli żądza bądź upodlenie. Wystarczy tylko zamówić drinka i podążyć za swoją wizją.

A jest ich przecież tak wiele! Możemy zatopić się w historii niespełnionej miłości albo wziąć udział w morderstwie. Odwiedzić stojącą od zawsze na rogu prostytutkę, czy dać upust pragnieniu opadnięcia na samo dno rozpaczy… Na każdego czeka jego własne odbicie w dnie szklanki lub kieliszka. Tych odważniejszych na dnie butelki.

Siedząc i pijąc można zadać sobie tylko jedno pytanie. Dlaczego moja wizja przybrała właśnie taki kształt? Czemu porywa mnie, bym spędził noc tańcząc w jej ramionach? Mimo braku odpowiedzi, lepiej jest dać się porwać urojeniom niż wiecznie stać przed drzwiami baru zadając sobie inne pytanie: Co mnie czeka, gdy wejdę do środka?

Mnogość i różnorodność etiud w spektaklu jest prawdziwym wyzwaniem dla obsady, która podczas krótkich chwil wytchnienia musi przeobrazić się w postacie z zupełnie innych bajek niż przed sekundą, ale trzeba przyznać, że Katarzyna Zielińska, Anna Głogowska, Kacper Kuszewski oraz Rafał Maserak poradzili sobie z tym zadaniem doskonale.

W tak doborowym gronie można śmiało podać rękę barowym duchom.

Rafał Nowotny